Durven Doen. - Column

Foto: © Johan Jacobs

Wanneer je als belangenvereniging voor je leden potentieel impact wil maken op het beleid, heb je een gedegen achterban nodig. Maar zulke achterban heeft pas zijn waarde indien ze ook voldoende representatief is voor wat er op het veld - lees in het repetitiekot, de studio en op het podium - speelt.

Onze actieve leden zijn allemaal DURVERS die van hun aanvankelijke hobby een serieuze semi- of professionele bezigheid hebben gemaakt.

Maar…qua inzet voor ons aller gemeenschappelijke belangen zit het wat scheef : zowel wanneer ik me als professioneel muzikant tussen collega’s vertoef of in de rol van voorzitter van De Muziekgilde op events bevind, zie ik té weinig interesse voor wat we doen en bereiken. “Goh ja, die Muziekgilde, wat is dat eigenlijk? En heeft het wel zin?”

Wij spelen als officieel erkende belangenvereniging onze rol vooral ook tussen publieke acties en protesten door. Zichtbaar protest tijdens betogingen en occasioneel getoeter op Facebook en Instagram eisen misschien soms wel wat publieke aandacht op, maar het is pas wanneer er tussen het tumult door met de juiste gesprekspartners wordt gepraat dat er resultaten worden behaald. Beleidsmakers luisteren immers enkel wanneer je én constructief én goed geargumenteerd met hen in debat gaat en daarbij daadwerkelijk genoeg mensen vertegenwoordigt.

We moeten ons dus vooral blijven inzetten wanneer alles schijnbaar rustig is. Voor fair pay voor onze artistieke prestaties, de continue bijsturing van het hervormde artiesten statuut en het behoud van een eerlijke fiscaliteit binnen de huidige zware Arizona begrotingsmaatregelen.

De Muziekgilde zet zich hier actief voor in via goed gemikt overleg met de beleidsmakers, samen met onze Franstalige collega’s van Faqir, onze zusters zoals De Acteursgilde die de acteurs vertegenwoordigen en de beheersvennootschappen als een Sabam en PlayRight. We nemen bij deze laatsten ook onze verantwoordelijkheid op in hun bestuursorganen. Want als het daar minder of goed gaat voor onze belangen, laten we hen dat ook met ons stemrecht merken. Wij kijken dus actief en in jullie naam mee toe op de eerlijke verdeling van de gelden die jullie toekomen en hun steunfondsen voor onze muzikale sector. Zo hebben we ook het recente idee van de ondertussen alom gewaardeerde PlayRight charts van bij aanvang mee ondersteund, en counteren we ook samen de roddels in de pers dat het geld voor auteursrechten dat ons toekomt bewust achtergehouden zou worden. Nog belangrijker : we hebben niet enkel meegewerkt aan de hervorming van het Kunswerkattest en de creatie van de zogenaamde “DSM” online rechtenwet, we zien er ook van kortbij mee op toe dat de kinderziektes na het invoeren van de voor ons belang hebbende maatregelen worden aangepakt.

Maar om onze stem representatief te houden hebben we dus niet enkel onze long time members en ons erg actief huidig (te klein) bestuur nodig, maar vooral ook de steun van nieuwe jonge semi- en pro muzikanten in het bijzonder. Jullie hebben immers allemaal specifieke besognes. Ik kom jullie zelf geregeld tegen op de festival podia en fijne talent events zoals De Nieuwe Lichting, Sound Track enz. Maar slechts zelden zie ik enkelen van jullie op toegankelijke netwerk of sector momenten zoals onze eigen jaarlijkse leden-en-niet-leden avond. Ik vind dat enorm zonde : het is telkens weer een gemiste kans om bijvoorbeeld over jullie eigenste rechten, statuut en fiscaliteit bij te leren en jullie professioneel gezichtsveld uit te breiden.

Zowel de jonge Gen Z muzikanten, de Gen X lichting waar ik toe behoor alsook de Gen Y's schitteren in hun gemiddelde desinteresse in een professioneel onderbouwde en o zo belangrijke statutaire belangenverdediging. Nochtans is vooral een gezamenlijke en slim sprekende stem essentieel om de belangen van muzikanten te kunnen beschermen. Versnipperde, sporadische acties ondermijnen de representativiteit tegenover de beleidsmakers. Met luid toeterend bovenop een flight case te gaan staan haal je bij hen niet veel binnen, integendeel, je triggert vooral hun ergernis.

Het is voor wat onze sector betreft op vele vlakken continu vijf voor twaalf. We kampen immers allemaal met dezelfde problematiek : een CD-verkoop verdienmodel met betekenisvolle royalties komt nooit meer terug en ook een eerlijke subsidie cultuur voor muziek staat op de helling. We kijken ondertussen nog steeds op de “we-betalen-jullie-liever-niet” opgestoken middenvinger van de streaming portalen als een Spotify en YouTube terwijl zij naar ons luister- en kijkpubliek toe beweren dat ze ons diep in hun hart sluiten. We moeten ook de niet altijd eerlijke behandeling van actief optredende muzikanten door bijvoorbeeld onze eigenste omroepen blijven aankaarten en counteren. Het is eigenlijk alle hens aan dek...

We hebben binnen De Muziekgilde met onze nieuwe bestuurder en coördinator (Simon de Geus) qua verjonging ondertussen een stap vooruit gezet. Begin 2026 komen daar nog 2 nieuwe bestuurders bij. Maar desondanks blijft de jonge getalenteerde generatie, alsook vrouwelijke representatie sterk ondermaats.

Samen met mijn collega bestuurders vormen we een heus groepje aan-de-kar-trekkers, over alle muziekgenres heen.

Ik mag dan wel voorzitter zijn, maar dankzij mijn actieve inzet bij De Muziekgilde heb ik zelf heel wat bijgeleerd over alle rechten en plichten die alle muzikanten aanbelangen en die ik zo ook in mijn dagdagelijkse professionele studio- en podium avonturen kan toepassen.

Ik wens jullie allemaal hetzelfde toe. Maar daar moet je wel even voor durven DOEN. Wees welkom, sluit je actief bij ons aan!

Wij wensen jullie allemaal, leden en nog-niet-leden, alvast een enorm fijn 2026. We kijken ernaar uit om jullie allemaal te zien shinen en knallen!

- Michael Schack, voorzitter De Muziekgilde